Robert ten Kate geeft namens het BAJK een reactie op het nieuwe bestuursakkoord van de Provincie Brabant

17 juni 2019

Vrijdag 14 juni heeft Robert ten Kate namens het BAJK een reactie gegeven op het nieuwe bestuursakkoord van de Provincie Brabant. Dat deed Robert, als niet-bedrijfsopvolger, omdat onze jonge boeren wel wat beters te doen hebben. Voedsel maken bijvoorbeeld. Jonge boeren hebben grote uitdagingen, de provincie Brabant heeft stoere ambities. Bij stoere ambities hoort ook stoere steun, vertrouwen en bewegingsruimte! Jonge boeren willen wel! Hier lees je de hele inbreng die Robert heeft gedaan, en er is goed geluisterd!

Op de eerste Statendag van de nieuwe bestuursperiode van de provincie Brabant wordt het bestuursakkoord voor de komende periode besproken. Robert ten Kate, vicevoorzitter van het Brabants Agrarisch Jongeren Kontakt, gaf voorafgaand aan deze eerste vergadering namens het BAJK een reactie op het bestuursakkoord. Het BAJK maakt zich zorgen over het vertrouwen in (jonge) boeren in Brabant en of zij praktisch en financieel de kans krijgen om mee te gaan in de stoere ambities van de Provincie in het kader van de Versnelling Transitie Veehouderij.

Hieronder lees je de inbreng van Robert:

Geachte leden van de Provinciale Staten,

Mijn naam is Robert ten Kate, en ik sta hier namens het Brabants Agrarisch Jongeren Kontakt en onze 1.100 leden: jonge en ambitieuze Brabantse boeren en tuinders. Mijn ouders hebben een melkveehouderij in de Peel dat mijn broer gaat overnemen. Ikzelf niet, en daarom sta ík hier. Onze boeren en tuinders hebben wel wat beters te doen, namelijk zorgen voor hun dieren en planten, ons landschap, onze economie, maar bovenal: ons voedsel. Dat ik dat in dit Provinciehuis moet benadrukken is zorgwekkend, maar helaas omschrijft het wel het gevoel dat bij veel jonge boeren in Brabant steeds sterker wordt. Jonge boeren die zich afvragen‘waar ze het eigenlijk voor doen’. Getalenteerde bedrijfsopvolgers die zich nog een keer goed achter de oren krabben of het eigenlijk wel verstandig is om in Brabant een agrarisch familiebedrijf over te nemen. Ouders met een goed bedrijf die desondanks hun zoon of dochter afraden om het bedrijf voort te zetten. Die hun kinderen niet onder het toeziend ook van ’17 miljoen bondscoaches’ het veld op sturen in een wedstrijd waarvan de spelregels continue veranderen, met de opdracht om in de slotfase een 0-3 achterstand om te buigen in een ruime overwinning. Daarom doet het ons goed om te lezen dat ‘één van de doelen van het nieuwe beleidskader is om het maatschappelijk draagvlak voor de landbouw te verbeteren, omdat we trots zijn op onze agrarische ondernemers en hun gezinnen die zich elke dag inzetten om ons voedsel te produceren’.
Een ander aansprekend speerpunt uit het akkoord is de internationale verbondenheid en de kansen die dat biedt. Dingen die we in Brabant goed kunnen, willen – of misschien zelfs: moeten – we delen met de rest van de wereld. Tenminste, totdat je bij het landbouwhoofdstuk van het akkoord belandt. Dan is het streven om zo lokaal mogelijk te werken, maar in ieder geval niet buiten de regio NoordWest Europa. Vreemd, en niet bepaald een symbool van Brabantse solidariteit. Ook lees ik dat Brabant wil werken aan het ‘blijfklimaat’ in de provincie, waar volgende generaties Brabanders het net zo goed, of liever: nóg beter hebben. En dan is er in de landbouw nog aardig wat werk aan de winkel. We zien namelijk dat boeren stoppen, het bedrijf niet overnemen, of vertrekken naar het buitenland, omdat ze in Brabant geen toekomst meer zien. Dat zij vervolgens met studiegroepen uit die landen naar Brabant te komen om te leren van hoe duurzaam wij ons voedsel weten te maken, laat ik maar even buiten beschouwing. Een belangrijke reden voor het vertrek van agrarisch toptalent is dat de stoere ambities in het besluit ‘Versnelling Transitie Veehouderij’ blijven staan. Als jonge boeren zijn we bereid om duurzame ambities mee op te pakken. Het gaat tenslotte om de toekomst van ons mooie vak. Deze ambities dragen echter niet bij aan het noodzakelijke inkomen van de boer zelf. Dat maakt het extra lastig om duurzame investeringen te kunnen doen, getuige ook het feit dat er op dit moment al 2,1 miljoen euro tekort komt uit de Jonge Landbouwersregeling. Voor veel jonge boeren wordt het financieel onmogelijk om nog op tijd in de benodigde oplossingen te kunnen investeren. Nog los van de vraag of die oplossingen er überhaupt al zijn en of die ook in de praktijk wel goed werken, wat op zichzelf al een merkwaardige situatie is. Dit is ernstig, want boeren hebben we hard nodig! Maar elke boer die je verliest, krijg je niet meer terug.
Jonge boeren willen bewegen, maar hebben bewegingsruimte nodig. Maar ook ruimte in de vorm van financieringsmogelijkheden, ruimte voor creatieve innovaties, en ruimte in de vorm van grond. Over dat laatste gaat de enige alinea waar jonge boeren – weliswaar tussen haakjes – worden genoemd. De Provincie wil namelijk een actieve grondpolitiek voeren waarbij het grond koopt en onder strenge voorwaarden in het kader van natuurinclusiviteit en kringlooplandbouw. Jonge boeren vrezen echter dat deze voorwaarden zorgen voor een prijsopdrijvend effect op andere grond in Brabant, waardoor toegang tot die grond extra wordt bemoeilijkt. Vooral voor jonge boeren.
Daarom roep ik u op om vooral met onze leden in gesprek te gaan, bij hen op het bedrijf. Neem daarbij dit bestuursakkoord in de hand en ga samen praktisch kijken hoe we dit gaan uitvoeren. Hoe we uitvoering geven aan de dilemma’s en tegenstrijdigheden waar dit document vol van is. Ik hoop dat u de komende periode de knelpunten die u dan ongetwijfeld ontdekt met elkaar gaat bespreken, zodat oplossingen voortkomen uit de praktijk en ook in de praktijk toepasbaar zijn. Voor de toekomst van Brabant.

 

 

 

 



‹ Terug

Contact

Bezoekadres:
Onderwijsboulevard 225
5223 DE 's-Hertogenbosch


Tel. algemeen 073 74 700 90

 

Postadres:
Postbus 100
5201 AC 's-Hertogenbosch


E-mail: info@bajk.nl

Blijf op de hoogte